Ernest ging volledig los voor zijn thuispubliek als Elvis, als een man die een paarse krokodil verloren had en als vader die eindelijk eens een heftig wild west cactusfeestje wilde in plaats van die ellendige balletfeestjes.
Mascha was de liefste psychiater ooit en zong zo mooi, speelde een knettergekke postzegelverzamelaar en belandde, echt ongewild, edoch mooi gespeeld in een sm scene.
Rik, was net zoals ik, een ademloos en bijna woordenloos geweten, wat zo bleek, uiteindelijk erg vermakelijk te zijn. Hij speelde samen met ernest in de draaideur een deel van een eeneiige tweeling en ze spraken mysterieus mooi, enkele zinnen tegelijkertijd uit.
Ik speelde en zong een gek bij haar psychiater en zag drie gezichten voor me, drie heren verschenen voor me in het publiek, wat dit alles nog leuker maakte. In het ontvoerspelletje, raakte ik hopeloos verdwaald, dus dat was geen succes. Echter maakte mijn avond goed met mijn witte dikke poedel.
Share to Facebook Share to Twitter Share to Linkedin Share to Myspace Share to Delicious Share to Google